
Here’s a cult band that, with its explosive, urban mix of music genres, rhythms, languages and cultures evolved to a high quality brand, appreciated by both the international press and audiences all over. Add to that the typically Belgian pinch of self-derision and understatement and the result is a band with the energy of rock (without guitars!), the improvised twist of jazz, the open-minded approach of world music and the eagerness of a street band.
Jaune Toujours kan gerust Belgiës leading mestizo band worden genoemd, met een aanzienlijke staat van dienst. En met de nodige navolging, zowel in Brussel als daarbuiten. Mestizo, dat is volgens Wikipedia: een mengelmoes van latin, salsa, reggae, ska, rock, punk en hip hop. Maar Jaune Toujours legt meer nadruk op balkan dan op latin of salsa, en ruilt hip hop voor groove. De mix van de ingrediënten is minder opvallend, maar des te efficiënter. Of met de woorden van Andrew Cronshaw over Jaune Toujours, in het eminente Engelse muziekmagazine fROOTS: "Not like a fusionist thing where now you hear this influence, now another; this is so natural that it feels it's always been there. It seemed to me on that first encounter that I was hearing a present-day roots music that couldn't come from anywhere but Brussels.”


De unieke identiteit van Jaune Toujours weerklinkt evengoed in de sociaal bewogen teksten van frontman Piet Maris. Hun thuisstad Brussel biedt met zijn culturele en sociale versmelting een onuitputtelijke voedingsbodem voor de maatschappelijke thema’s die door Jaune Toujours worden aangesneden. Maar bovenal horen we een optimistisch geluid, de overtuiging dat het ook anders kan. Liever een vuist in de lucht, dan een middenvinger. Muziek om op te dansen tot je neervalt, maar die het ook verdraagt om aandachtiger beluisterd te worden.
Dat het engagement van Jaune Toujours niet gratuit is, bewijzen ze ook door hun talloze samenwerkingen. Met Radio Transit bvb. groepeerden ze talentvolle muzikanten wiens enige handicap het was dat ze (nog) niet in het bezit waren van de juiste papieren. Met de groep Mec Yek zetten ze twee Roma (=zigeuner) zangeressen aan de microfoon, zodat die hun balkan motown op het publiek kunnen loslaten, zonder meteen alle zigeunerclichés te moeten invullen.

Het live album cluB opende internationaal de deuren voor Jaune Toujours. In de UK waren ze o.a. te gast op WOMAD, het Cambridge Folk Festival en in de studio’s van BBC3, in Duitsland mochten ze te keer gaan op de podia van Tanzfest Rudolstadt, Popdeurope Berlijn en in Nederland trokken ze publiek naar de Paradiso Amsterdam, Oerol Terschelling en Fiesta Mundial Tilburg. Overzee toerden ze langs de westkust van Canada met concerten op Vancouver Island, Fort McLeod (cfr. Brokeback Mountain) en Calgary. In hun home country België mochten ze al aantreden op Couleur Café, Francofollies, Dranouter, Esperanzah!, Blue Note, Polé Polé, enz. En onlangs, oktober 2009, speelden ze een showcase voor een uitgbreide selectie van professionals op Womex (de belangrijkste internationale beurs voor wereldmuziek).
Sinds april 2009 is er KOLEKTIV, het nieuwste studio-album van Jaune Toujours en hun vijfde full-cd op rij. Jaune Toujours gaat daarop verder op het élan waar ze internationaal om worden gewaardeerd: wars van taal- en andere grenzen (Frans, Engels, Nederlands), met catchy songs, punky attitude, drum&brass, balkandélire, accordeondub en Belgian ska.
