Jaune Toujours - Manifiesta - Oostende

Blijkbaar is het nog steeds de moeite waard om te zeggen. MAKE MUSIC, NOT WAR.

Hartelijk dank aan Emma-Jane Down, Cas Laga, Sandra Peeters en Sarah Baur

Sommige dingen zijn het waard om vast te leggen. Voordat de gasten kwamen. Voordat de extra blazers erbij kwamen. Just Jaune Toujours, die de zaal opwarmt. Ze houden het geheel in beweging. Rustig. Onvermoeibaar. Met een uitstekende timing. 

Als de blazers iets te zeggen hebben, zeggen ze dat niet altijd in een rechte lijn. Twee instrumenten. Dertig jaar onrust. De opwarmer is voorbij. Nu zijn we er middenin.

Yamen Martini. Refugiés sans Frontières. Soms is het luidste moment in een concert het moment waarop een hele tent stilvalt. Diepgang geven aan een belangrijk nummer. Réfugiés sans Frontières. Meer stemmen. Meer verhalen. Meer redenen om te luisteren. Verschillende stemmen. Verschillende verhalen. Eén podium. Verschillende frequenties. Dezelfde golflengte. Geen grenzen op het podium. Nu niet. Toen ook niet.

Een gast op papier. Maar eigenlijk deel van de band. Meer instrumenten. Meer stemmen. Geen muren tussen hen in. Even werd het podium een andere plek. Alle ogen gericht op de bas. Camping del Mundo, en een solo die veel bijval kreeg. Een zaal vol mensen. Allemaal met een eigen manier om erbij te zijn. En toch, op de een of andere manier, samen. De revolutie is uitputtend. Achter de schermen gaan we met z’n vieren zitten.

HOOFDPODIUM. Manifiësta. En ja, we menen het.