news
Op tournee gaan draait nooit alleen om de optredens.
Het gaat ook om de mensen met wie je reist, de kleine tradities die uit het niets ontstaan, de landschappen die je bijblijven en de momenten die niemand had gepland, maar die iedereen zich herinnert. Twintig jaar later, voelt Noorwegen nog steeds als één lang verhaal vol muziek, gelach en onverwachte schoonheid.
Noorwegen. Deze week in 2003.
Eén reis. Eén onvergetelijke omweg. Drie concerten werden er veel meer. Een concertzaal voor de Europese Radio-unie. Een akoestisch optreden naast een camper. Een ontbijtconcert op een brug. Een parade en een jamsessie met muzikanten uit alle hoeken van de wereld.
Tussendoor?
Campings. Veerboten. Bergen. Gletsjers. Verjaardagen. Speelgoed-Vikinghelmen. Schaakpartijen. Wilde bloemen geplukt langs de weg. Bier dat… om andere redenen dan de smaak memorabel was. En een opblaasbaar roze konijn dat op de een of andere manier deel ging uitmaken van het avontuur.
Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours.
Sommige weken staan helemaal in het teken van de zomer. Festivals. Wegen. Veerboten. Treinstations. Backstages die allesbehalve glamoureus zijn.
2003 Førde. Noorwegen. Concertzalen. Stadspleinen. Ontbijtconcerten op een brug. Eén festival dat uitgroeit tot vele optredens.
2005 Portsmouth. Festival of the Sea. Het busje. De crew. Weer een haven. Weer een podium.
2007 Couleur Café. Brussel. Een heel bijzonder optreden.
2008 Rudolstadt. Duizenden mensen. Koperblazers. Beweging. Een menigte die zich tot aan de horizon leek uit te strekken.
2011 AfroBelBeat gaat van start. Een eerste fotoshoot met onze vrienden van Gangbé Brass Band. Het begin van een samenwerking die zou leiden tot concerten, opnames en blijvende vriendschappen.
2023 Fusion Festival. Lärz. Van het slepen van elke koffer naar het station… tot het weer uitpakken ervan in een vrachtwagen die dienst deed als backstage. De glamoureuze kant van het toeren.
2024 De laatste mix voor Vertigo. Weer een stap dichterbij.
2025 Mechelen. Ottertrotter. Grappige gezichten backstage. Koperblazers op het podium. Dertig jaar aan verhalen. En op de een of andere manier maken we er nog steeds nieuwe bij.
Verschillende plekken. Dezelfde week, uitgestrekt in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds aan het spelen. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.
Nog één ding…
We realiseerden ons dat Noorwegen in 2003 meer verdiende dan een paar foto's. Er waren simpelweg te veel prachtige uitzichten, vreemde avonturen en heerlijk absurde momenten om in deze carrousel te proppen.
Dus dit weekend nemen we je weer mee naar het noorden.
Er viel een brief in onze bus waar we helemaal stil van werden…
heel erg bedankt voor het luisteren en je woorden Wim Backx…
hartverwarmend...
Dertig jaar op tournee. Sommige dingen blijven altijd leuk.
Bedankt aan iedereen die bij Brosella Festival bij Jaune Toujours was voor het eerste van hun speciale ‘30 Years of Jaune Toujours’-concerten. Het podium delen met zoveel vrienden en gasten, oude en nieuwe gezichten. Drie decennia muziek in Brussel vieren met iedereen die kwam luisteren, dansen, juichen en feestvieren voelde heel bijzonder.
Volgende halte: Trefpunt Festival tijdens de Gentse Feesten op 17 juli.
Weer een ‘30 Years of Jaune Toujours’-feest. Weer een podium vol gasten. Enkele bekende gezichten, enkele nieuwe (!)
Zien we elkaar in Gent?
Prachtige foto’s door @shamrockraver
plus een heel bijzondere slotbuiging, vastgelegd door Lula Maris
Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours.
Sommige weken draaien om festivals. Andere weken draait het om de reis ertussen. En soms, om alles wat met muziek te maken heeft.
2001 Brussel. Fête de la Musique. Een podium op de Grote Markt. Een concert in de haven. Zwart-witte herinneringen aan lange zomeravonden.
2005 Brussel. Café Belga. Een publiek dat dicht genoeg staat om mee te zingen.
2009 Fusion Festival. Lärz. Een podium genaamd Datscha. Een handgeschreven setlist. Een menigte die zich verzamelt als de avond valt.
2010 Brussel. De persconferentie voor het Belgisch-Spaans-Hongaarse EU-trio-voorzitterschap. Muziek. Dans. Journalisten. Camera’s. Een accordeon en een megafoon die hun plekje vinden temidden van dit alles.
2013 Recording Routes. Grappen in de studio. En concentratie. Vrienden van de Gangbé Brass Band die meedoen aan de sessies.
2015 Luxemburg. Een selfie op het podium voor de show. Brussel. Bal Moderne. Een dansvloer waar iedereen welkom is.
2023 MillMash Festival. Wezemaal. Weer een zomerpodium, een publiek en een nieuw hoofdstuk.
Verschillende jaren. Verschillende publieken. Verschillende redenen om te spelen. Nog steeds muziek maken. Nog steeds grenzen overbruggen. Nog steeds verhalen verzamelen.
Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.
Vorige week luidde Jaune Toujours de hittegolf in!
Enorm bedankt aan iedereen die erbij was – jullie zorgden voor de frisheid, de glimlach en maakten er een onvergetelijke avond van.
Een speciale dank aan GRAAF voor het delen van het dubbele programma, aan Brasserie de la Mule voor het organiseren van Fête de la Musique en aan 1030cultuur voor de steun!
Ze kijken er nu al naar uit om jullie weer te zien! Kom naar een van onze komende concerten. Als eerste: een heel bijzonder optreden met een aantal geweldige gasten op het Brosella Festival op 4 juli. Kom op tijd: het festival begint om 13.00 uur en dit wil je niet missen!
04/07 BRUSSEL opening Brosella Festival + gasten
17/07 GENT Gentse Feesten, Trefpunt Festival
24/07 OOSTENDE Quartiers d'O
25/07 KASTERLEE Wisselfestival (late night!)
05/09 DIEST Cirque Gitan
13/09 OOSTENDE ManiFiesta België
10/10 HEIST-OP-DEN-BERG Cultuurcentrum Zwaneberg + Murga Agrum
Tot binnenkort!
Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours.
Sommige weken staan in het teken van festivals. Eilandfestivals. Stadsfestivals. Straatfestivals. Festivals aan de andere kant van de oceaan.
2005 Antwerpen. Een concert in een opvangcentrum voor vluchtelingen. Een herinnering dat muziek vaak doordringt waar de krantenkoppen ophouden.
2007 Terschelling. Veerboten. Kampeerterreinen. Wind vanaf zee. Het soort festival waarbij de reis deel uitmaakt van het verhaal. Tilburg. Festival Mundial. Nog een halte op een weg die steeds breder werd.
2010 Montréal. Francofolies. Brusselse liedjes die de Atlantische Oceaan oversteken.
2015 Szolnok. Meerdere avonden op het Tiszavirág Festival. Rook, licht, koperblazers en beweging. Het podium dat nog lang na zonsondergang gloeit. Brussel. Een Bal Moderne voor oudere dansers. Het bewijs dat een dansvloer geen leeftijdsgrens kent.
2018 Een fotoshoot in Park 28. Stedelijke landschappen. Onverwachte rekwisieten. Een bandportret dat steeds opmerkelijker en speelser wordt. Zeeland. Eindeloos Eiland Festival. Weer een eiland. Weer een publiek.
Verschillende landen. Verschillende talen. Verschillende podia. Dezelfde energie. Nog steeds grenzen overschrijdend. Nog steeds uitnodigingen volgend. Nog steeds mensen vindend die klaar zijn om te dansen.
Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.
“Misschien is ‘thuis’ soms niets meer dan het geluid van mensen die naar elkaar luisteren.”
Sommige recensies blijven nog lang nazinderen nadat je ze hebt gelezen.
Onze oprechte dank gaat uit naar Jacek Brun en Jazz-Fun voor deze doordachte beschouwing over Unland.
Lees de volledige recensie: https://www.jazz-fun.de/3ain-unland-review.html
Welke zin blijft je bij?
Wat ons het meest raakte, was niet de lof op zich, maar het gevoel dat iemand echt naar de muziek en de ideeën erachter heeft geluisterd.
Onze oprechte dank gaat uit naar Mattie Poels en MusicFrames voor deze doordachte bespreking van Unland.
Lees de volledige recensie: https://www.musicframes.nl/2026/06/het-land-op-unland/
Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours.
Sommige weken zijn megafoons. Sommige zijn radiomicrofoons. Sommige spelen zich af op balkons. Sommige midden op straat.
2003 Halles de Schaerbeek. In het voorprogramma van Manu Chao bij Nunca Máis. Een zee van opgeheven handen. Een band die ontdekt wat er gebeurt als urgentie en volume samenkomen.
2004 Een fotoshoot op Vaderdag. Een accordeon. Een dansende peuter. Muziek maakt al deel uit van het dagelijks leven. Lille. Barricade steekt de grens over.
2007 Dordrecht. Een rustig moment aan het water voor weer een optreden.
2009 Bochum. Biertjes backstage. Gelach bij de laptop. En dan meteen weer de schijnwerpers in.
2014 Brussel. PicNic the Streets. De stad zelf wordt het podium.
2017 Berlijn. Een radio-interview. Nummers die net zo goed via gesprekken reizen als via concerten.
2020 Lockdown Cheer Up Sessions. Het publiek kijkt omhoog vanaf de binnenplaats. De band speelt vanaf de balkons.
2024 Dimanche-premières. Weer een verhaal verlaat de repetitieruimte en vindt zijn publiek.
Verschillende omgevingen. Dezelfde overtuiging. Nog steeds brengen we liedjes naar festivals, straten, studio’s en verzorgingstehuizen. Nog steeds geloven we dat muziek thuishoort waar mensen samenkomen.
Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.